Osmanlıcayı Türkçeye rakip görmek!

05.Kasım.2018

Müteessir olmak ile kederlenmek anlamdaştır: Üzülmek.

Esef etmek: Acınmak, yerinmek ("Ne varlığa sevinirim ne yokluğa yerinirim / Aşkın ile avunurum / Bana seni gerek seni" - Yunus Emre").

Yukarıdaki eleştiri yapan kişi Türkçemizin olağanüstü varsıllığını bilmiyor. Üstelik Osmanlıca sözcüklerin anlam ayrımları konusunda bilgisi yetersiz; anlamadığını ululama tavrı içinde. Arapça+ Farsça + azıcık Türkçe melezi olan Osmanlıcayı halkımız öğrenememiştir.

Dahası Osmanlı aydınları da anlayamamıştır. Örneğin Osmanlıcılık özentisine tutulmuş okumuşlar âfâkî (nesnel) sözcüğünü, enfûsî (öznel) anlamında kullanmaktadırlar (Avukatlar bile bu yanılgıya düşüyor!).

Atatürk'ün dil ve yazı devrimini önemini anlamalısınız...
Osmanlıca’nın Türkçe’den daha yetkin bir dil olduğunu ileri süren bir aymaza yanıtımdır.