HEP AĞLAYACAK MIYIZ?

18.Temmuz.2018

14 Temmuz 1959 Kerkük katliamının 59. yıl dönümü... 1100 yıllık Türk şehri Kerkük’te Irak ordusunun Mustafa Barzani peşmergeleriyle birlikte yüzlerce Türk evladını şehit ettikleri bu katliam unutulamaz. Bu zulüm Irak Türklerine yapılan 17 katliamdan sadece birisidir. Bu kadar mı? Ya DOĞU TÜRKİSTAN... ya AFGANİSTAN... ya diğerleri?? Okul arkadaşım Dr. Mehmet Güneş’in bu acı hatıralar için yazdığı şiirini dikkatinize sunmak istedim:

AY-YILDIZLI BAYRAĞIN, MAHZUN BALASI KERKÜK

Iraktan “Eyvâh!” dense, Hüzünlü bir “Âh!” dense, Kerkük düşer yâdıma Yâd ellerde, nedense... Oy! Bahtı kara Kerkük, Düştü bir yara Kerkük, Hicrânı yüreğimde Asırlık yara Kerkük... Ayrıyız kaç senedir, Hasretin hükmü nedir, Sınırlar boynumuzu Sıkan bir mengenedir... Zalim elinde Kerkük, Hoyrat dilinde Kerkük, Yarım kalmış sevdâdır Türkmeneli’nde Kerkük... Dinmiyor gönül sızım, Derdimiz büyük bizim, Herkesin hâmisi var Neden ben sahipsizim...

Her dem ağlayan Kerkük, Yürek dağlayan Kerkük, Üvey evlât değildin Şimdi ağla, yan Kerkük... Ağıt saklı sözlerim, Bulut yüklü gözlerim Men Kerkük’te yıllardır Al bayrağı gözlerim...

Sadakatli yâr Kerkük, Talihsiz diyar Kerkük, Muhabbetin kalbimde İnanmazsan, yar Kerkük... Hep Türk’ü anan gardaş, Aşk ile yanan gardaş, Düşlerine kar yağıp Sıcakta donan gardaş... Yaralı yaslı Kerkük, Çilesi paslı Kerkük, Sevdâsı tarih boyu Oğuz’a yaslı Kerkük... Gönül dağında hüsran, Bağdaş kurmada isyan, Ankara duy sesimi Kerkük dünden perişan...

Kalpteki ülkü Kerkük, Dildeki türkü Kerkük, Bağrına taş basar da Terk etmez Türk’ü Kerkük... Umduğun destek kimden, Utanırım kendimden, Gölge vermeyen dağın Hüznü çıkmaz içimden...

Yan, için için Kerkük, Yalnızsın niçin Kerkük, Her an kar ayazının Derdi kim için Kerkük... Hükmederse haksızlar, Göz ağlar, vicdan sızlar, Türk’ü yok etmek ister Kerkük’te vicdansızlar... Kefen biçilen Kerkük, Kanı içilen Kerkük, İblis’in tezgâhında Dörde biçilen Kerkük...

Dilsiz, sağır, kör dünya, Mazluma nankör dünya, “Mum kimin yanar Kerkük” Türk’e bakar-kör dünya...

Civan yatağı Kerkük, Yârân otağı Kerkük, “Özüm özüne gurban” Vatan toprağı Kerkük... Baharda geldi hazan, Tekrar kuruldu mîzan, Vakit, karar vaktidir Bıçak sırtında zaman... Yetim kalan yer Kerkük, ‘Yardıma gel!’ der Kerkük, Başkent ağyâr elinde Bu dert beni yer Kerkük...

Kerkük zulüm çarkında, Kılıç paslanır kında, Kerkük tarumâr olur Korkarım çok yakında...

Türkmen kal’ası Kerkük, Türk’ün sılası Kerkük, Ay-yıldızlı bayrağın Mahzun balası Kerkük... Değerli okurlarım, gerçekçi olmak zorundayız. Türkiye iç meselelerini halledip, 6 bağımsız Türk devletinin güç birliği içinde, akıllı politikalarla Türk dünyasının esir topluluklarının bağımsızlığını sağlamadan ne Türklerin uğradığı ne de diğer Müslüman kardeşlerimizin uğradıkları katliamları seyretmekten kurtulamaz. Bunun için kendi gücümüzü toparlayıp, çok şiddetli tasarruf ve üretim politikaları hazırlayıp ciddiyetle uygulamak zorundayız. Ne kadın gibi ağlamak ne de saldırıya uğrayanlara kumanya göndermek acizlik ve aptallığından kurtulamayız! Lütfen bundan da önce

TÜRKLÜĞÜ SEVMEMİZ

gerektiğini bilelim! Yanlış mı düşünüyorum?